ขอต้อนรับน้องใหม่

ช่วงนี้ บรรยากาศมหาวิทยาลัยต่าง ๆ เริ่มกลับมามีชีวิตชีวาขึ้นอีกครั้งแล้วนะครับ หลังจากที่เงียบเหงาไปเยอะในช่วงSUMMER

              ผล  ADMISSIONS  ทำให้หลายคนดีใจ หลายคนร้องไห้ แต่ไม่ว่าผล Admissions ครั้งนี้จะเป็นอย่างไร ชีวิตก็ต้องเดินกันต่อไปครับ เพราะเรื่องราวของพวกเรายังอีกนาน ละครชีวิตเพิ่งเริ่มเรื่อง เรายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครจะเป็นพระเอก ใครเป็นผู้ร้าย ต้องดูกันนานๆครับ ใครที่ยังคงเดินทางมุ่งมั่นตามความฝันของตนเอง ไม่ย่อท้อ ก็น่าจะก้าวถึงฝันได้ในตอนท้าย

        มีน้องใหม่ถามกันมาว่า ผมมีอะไรจะแนะนำบ้างในเรื่องการใช้ชีวิตการเรียนในระดับมหาวิทยาลัย ความจริงบทความเรื่องแนวนี้เขียนมาเยอะเลยครับ เขียนทุกปีอย่างน้อยปีละหนึ่งครั้ง ก็ขอบใจที่ถามกันมาทุกปี น้องใหม่ก็ตื่นเต้น แต่ความจริงรุ่นพี่ก็ตื่นเต้นครับ ตอนนี้ถ้าใครผ่านไปมหาวิทยาลัยต่าง  ๆ  ก็อาจได้ยินเสียงอึกทึกโวยวาย เสียงร้องเพลงมหาวิทยาลัย เพลงคณะ และเพลงเชียร์ นี่คือเสียงของเทศกาลรับน้อง บางมหาวิทยาลัยเริ่มรับน้อง(โดยเฉพาะที่คัดเลือกแบบโควต้า) หลายแห่งก็เป็นเสียงจากรุ่นพี่ที่เตรียมงานรับน้อง ครับ

                น้อง ๆ ปีหนึ่งพึ่งจะผ่านการตรากตรำ มุมานะกับการสอบและการสมัคร ADMISSIONS  มาสดๆร้อนๆ พอเข้ามหาวิทยาลัยได้ไม่เท่าไหร่ ก็ต้องมาเจอศึกหนักกับการรับน้องที่โหดบ้าง..ไม่โหดบ้าง ต้องปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ ๆ ที่ไม่คุ้นเคย ปรับตัวกับการเรียนการสอนที่แปลกไปจากที่เคยเห็นตอนเรียนมัธยมปลาย และที่สำคัญน้องใหม่ยังต้องเรียนรู้ที่จะรับผิดชอบตัวเองเพราะการเรียนมหาวิทยาลัยไม่มีอาจารย์มาคอยเอาใจใส่ต่างจากชีวิตนักเรียนมัธยมที่มีครูคอยเตือน

                น้องใหม่ จะเรียนรู้ อยู่รอดและสนุกสนานกับการใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยได้อย่างไร

                ประการแรกคือ การมีเพื่อน  การมีเพื่อน นับว่ามีความสำคัญมากทีเดียวครับในการเรียนมหาวิทยาลัย เพื่อนเก่าจากโรงเรียนเดียวกัน เพื่อนคณะ เพื่อนต่างคณะ เพื่อนร่วมหอพัก คบหากันไว้เถอะครับ เพราะไม่มีใครเป็นศิลปินเดี่ยวได้ในรั้วมหาวิทยาลัย  และยังส่งผลดีต่ออนาคตในการทำงานด้วย

                ประการที่สอง การร่วมกิจกรรม  กิจกรรมในมหาวิทยาลัยมากมายครับ ซ้อมเชียร์ รับน้องใหม่ อย่าไปคิดมาก สนุกสนานกับมัน เพราะมีส่วนดีคือเป็นการสร้างเสริมให้น้องใหม่ได้รู้จักคุ้นเคยกับเพื่อน ๆ และรุ่นพี่ที่อยู่ในคณะเดียวกันให้มากขึ้น  และเพื่อน ๆ ก็รู้จักเรามากขึ้น โดยที่เราไม่ต้องเดินเข้าหาเอง…

การเข้าร่วมกิจกรรมของชมรมต่าง ๆ ก็เปิดโอกาสให้น้องใหม่ได้ใช้เวลาไปกบการรวมกลุ่มคนสนใจเรื่องเดียวกันได้มีโอกาสมาทำกิจกรรมร่วมกัน เช่นใครชอบกีฬา ก็เข้าชมรมกีฬาที่ตัวชอบ ชอบดนตรีก็มีชมรมดนตรี ชอบการเมืองก็ไปเป็นสมาชิกพรรคการเมืองในมหาวิทยาลัยเตรียมตัวเป็นสภานักศึกษาประโยชน์ที่จะได้จากกิจกรรมชมรมคือเราจะมีเพื่อนต่างคณะซึ่ง กิจกรรมต่างๆเหล่านี้ ผมคิดว่าเป็นส่วนสำคัญในการหล่อหลอมเราให้เป็นบัณฑิตที่สมบูรณ์

ประการที่สาม  “การเรียน”  ซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดของชีวิตนิสิตนักศึกษา น้องใหม่ต้องแบ่งเวลา และมีวินัยต่อตนเองครับ การเรียนในมหาวิทยาลัยแตกต่างจากการเรียนในระดับมัธยมปลาย นิสิตนักศึกษามีเสรีภาพในการเลือกลงทะเบียน จัดเวลาเรียน โดยมีอาจารย์ที่ปรึกษาเป็นผู้แนะนำ โดยปกติเราจะได้เจออาจารย์ที่ปรึกษาไม่เกิน20นาทีต่อเทอม ส่วนในการสอนนั้น อาจารย์เข้าห้อง Lecture ก็ทำการ บรรยาย ไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะหมดชั่วโมงสอน อาจมีการแบ่งเวลาสำหรับคำถามที่นักศึกษาจะถามบ้าง (แต่โดยมาก..คงไม่มีการถาม-ตอบ..) เพราะฉะนั้น เราต้องรับผิดชอบ จด คิด และค้นคว้านอกเหนือจากสิ่งที่อาจารย์สอนด้วย

             ผมอยากเตือนน้องใหม่ทุกคนครับ ว่า อย่าได้ลืมความลำบากที่เราได้ฝ่าฟันมาจนกระทั่งเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยได้ในวันนี้ ใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยให้คุ้มค่า  ตั้งใจจะเป็นอะไร  จะจบมาเป็นบัณฑิตที่มีแต่ใบปริญญาแต่ขาดความรู้ จะเป็นตำราเดินได้ จะโดนรีไทร์ในปีแรกหรือจะเป็นอะไร ขึ้นอยู่กับตัวเราทั้งนั้น

เป็นกำลังใจให้น้องใหม่ทุกคนครับ